X
تبلیغات

ساعت فلش برای وبلاگ و سایت

کد ثانيه شمار

کد دعای فرج برای وبلاگ

دانلودستان کتاب نرم افزار فیلم مستند - ترجمه آیات درس دین وزندگی سال سوم دبیرستان

دوشنبه ششم اردیبهشت 1389

ترجمه آیات درس دین وزندگی سال سوم دبیرستان

ترجمه آیات درس دین وزندگی سال سوم دبیرستان

درس دوم

 

قَالَ فَمَن رَّبُّكُمَا يَا مُوسَى

[فرعون]گفت اى موسى پروردگار شما دو تن كيست    

قَالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطَى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى

گفت پروردگار ما كسى است كه هر چيزى را خلقتى كه درخور اوست داده سپس آن را هدايت فرموده است

طه(49و50)

 

سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى

نام پروردگار والاى خود را به پاكى بستاى

الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى

همان كه آفريد و هماهنگى بخشيد

وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَى

و آنكه اندازه‏گيرى كرد و هدایت نمود

 

 

                                                                                                                 اعلی(1تا 3)    

 

 

وَاللّهُ أَخْرَجَكُم مِّن بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ لاَ

و خدا شما را از شكم مادرانتان در حالى كه چيزى

تَعْلَمُونَ شَيْئًا وَجَعَلَ لَكُمُ الْسَّمْعَ وَالأَبْصَارَ

نمى‏دانستيد بيرون آورد و قراردادبراى شما گوش و چشمها و

وَالأَفْئِدَةَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ

قلبهایی شاید که شکر گزار باشید.

 

 

                                                                                                                          نحل(78)

 

وَلاَ تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ

و چيزى را كه بدان علم ندارى دنبال مكن زيرا گوش و

وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولئِكَ كَانَ عَنْه ُمَسْؤُولًا

چشم و قلب همه مورد پرسش واقع خواهند شد

                                                                                                  اسراٍ (36)

 إِنَّا أَنزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّ ما اين كتاب را براى [رهبرى] مردم به حق بر تو

نازل کردیم

وَمَا أَنتَ عَلَيْهِم بِوَكِيلٍ

 و تو بر آنها وكيل نيستى

اهْتَدَى فَلِنَفْسِهِ وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا

 پس هر كس هدايت‏شود به سود خوداست و هر کس گمراه شود جز این نیست که به زیان خود گمرام می شود

                                                                                                                           زمر(41)     

رُّسُلًا مُّبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ لِئَلاَّ يَكُونَ لِلنَّاسِ

پيامبرانى كه بشارتگر و هشداردهنده بودند تا براى مردم

عَلَى اللّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ وَكَانَ اللّهُ عَزِيزًاحَكِيمًا

پس از [فرستادن] پيامبران در مقابل خدا [بهانه و] حجتى نباشد و خدا توانا و حكيم است

                                                                                                                           نسا,(165)

درس سوم

شَرَعَ لَكُم مِّنَ الدِّينِ مَا وَصَّى بِهِ نُوحًا

براى شما تشريع كرد از [احكام] دين آنچه را كه به نوح در باره آن سفارش كرد

وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهِ إِبْرَاهِيمَ

و آنچه را به تو وحى كرديم و آنچه را

وَمُوسَى وَعِيسَى أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا

كه در باره آن به ابراهيم و موسى و عيسى سفارش نموديم كه دين را برپا داريد و در آن تفرقه‏اندازى مكنيد

 

فِيهِ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِينَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ

  بر مشرکین سخت می آید.آنچه که آنان را بدان دعوت می کنی. خدا هر كه را بخواهد به سوى خود                                                               

 اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَن يَشَاءُ وَيَهْدِي إِلَيْهِ مَن يُنِيبُ

برمى‏گزيند و هر كه را كه از در توبه درآيد به سوى خود راه مى‏نمايد

شوری(13)

وَقَالُواْ كُونُواْ هُودًا أَوْ نَصَارَى تَهْتَدُواْ قُلْ بَلْ

و [اهل كتاب] گفتند يهودى يا مسيحى باشيد تاهدايت‏يابيد بگو نه بلكه

مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ

[بر] آيين ابراهيم حق‏گرا [هستم] و وى از مشركان نبود

قُولُواْ آمَنَّا بِاللّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنزِلَ إِلَى

بگوييد ما به خدا و به آنچه بر ما نازل شده و به آنچه بر

إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوب َوَالأسْبَاطِ وَمَا أُوتِيَ

ابراهيم و اسحاق و يعقوب و اسباط نازل آمده و به آنچه به

مُوسَى وَعِيسَى وَمَا أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمْ

موسى و عيسى داده شده و به آنچه به همه پيامبران از سوى پروردگارشان داده شده ايمان آورده‏ايم

لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ

ميان هيچ يك از ايشان فرق نمى‏گذاريم و در برابر او تسليم هستيم

                                                                                                                   بقره(135و136)

 

إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللّهِ الإِسْلاَمُ

در حقيقت دين نزد خدا همان اسلام است

وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ أُوْتُواْ الْكِتَابَ إِلاَّ مِن بَعْدِ مَا جَاءهُمُ الْعِلْمُ

و كسانى كه كتاب [آسمانى] به آنان داده شده با يكديگر به اختلاف نپرداختند مگر پس از آنكه علم براى آنان [حاصل] آمد

بَغْيًا بَيْنَهُمْ وَمَن يَكْفُرْ بِآيَاتِ اللّهِ فَإِنَّ اللّهِ سَرِيعُ الْحِسَابِ

آن هم به سابقه حسدى كه ميان آنان وجود داشت و هر كس به آيات خدا كفر ورزد پس [بداند] كه خدا زودشمار است

                                                                                                            آل عمران(19)

درس چهارم

وَإِن كُنتُمْ فِي رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلَى عَبْدِنَا

اگر در آنچه بر بنده خود نازل كرده‏ايم شك داريد

فَأْتُواْ بِسُورَةٍ مِّن مِّثْلِهِ وَادْعُواْ

پس اگر راست مى‏گوييد سوره‏اى مانند آن بياوريد

وَادْعُواْ شُهَدَاءكُم مِّن دُونِ اللّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

و گواهان خود را غير خدا فرا خوانيد

فَإِن لَّمْ تَفْعَلُواْ وَلَن تَفْعَلُواْ فَاتَّقُواْ النَّارَ الَّتِي

پس اگر نكرديد و هرگز نمى‏توانيد كرد از آن آتشى كه

وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ أُعِدَّتْ لِلْكَافِرِينَ

سوختش مردمان و سنگها هستند و براى كافران آماده شده بپرهيزيد

بقره(23و24)

 

درس پنجم

كَذَلِكَ أَرْسَلْنَاكَ فِي أُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهَا

بدين گونه تو را در ميان امتى كه پيش از آن امتهايى

أُمَمٌ لِّتَتْلُوَ عَلَيْهِمُ الَّذِيَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَهُمْ

روزگار به سر بردند فرستاديم تا آنچه را به تو وحى كرديم بر آنان بخوانى

يَكْفُرُونَ بِالرَّحْمَنِ قُلْ هُوَ رَبِّي لا إِلَهَ إِلاَّ هُوَ

در حالى كه آنان به [خداى] رحمان كفر مى‏ورزند بگو اوست پروردگار من معبودى بجز او نيست بر

عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ مَتَابِ

او توكل كرده‏ام و بازگشت من به سوى اوست

 

                                                                                                                    رعد(30)

 

 

 

لَقَدْ مَنَّ اللّهُ عَلَى الْمُؤمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ

به يقين خدا بر مؤمنان منت نهاد [كه] پيامبرى از

رَسُولًا مِّنْ أَنفُسِهِمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ

خودشان در ميان آنان برانگيخت تا آيات خود را بر ايشان

وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِن

بخواند و پاكشان گرداند و كتاب و حكمت به آنان بياموزد

كَانُواْ مِن قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُّبِينٍ

قطعا پيش از آن در گمراهى آشكارى بودند

 

                                                                                                                  آل عمران(164)

 

 

 

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلَا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ

و هيچ مرد و زن مؤمنى را نرسد كه چون خدا و

وَرَسُولُهُ أَمْرًا أَن يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ

فرستاده‏اش به كارى فرمان دهند براى آنان در كارشان

أَمْرِهِمْ وَمَن يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ

اختيارى باشد و هر كس خدا و فرستاده‏اش را نافرمانى كند

فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا مُّبِينًا

قطعا دچار گمراهى آشكارى گرديده است

 

 

                                                                                                              احزاب(36)

 

درس ششم

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد خدا را اطاعت كنيد

الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي

پيامبر و اولياى امر خود را [نيز] اطاعت كنيد پس هر گاه در امرى

شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ

داريد آن را به [كتاب] خدا و [سنت] پيامبر [او] عرضه

تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا

بداريد اين بهتر و نيك‏فرجام‏تر است

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُواْ بِمَا

آيا نديده‏اى كسانى را كه مى‏پندارند به آنچه به سوى تو نازل شده

أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَن

و [به] آنچه پيش از تو نازل گرديده ايمان آورده‏اند

يَتَحَاكَمُواْ إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُواْ أَن

[با اين همه] مى‏خواهند داورى ميان خود را به سوى طاغوت ببرند با آنكه قطعا فرمان يافته‏اند كه بدان

يَكْفُرُواْ بِهِ وَيُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَن يُضِلَّهُمْ ضَلاَلًا بَعِيدًا

كفر ورزند و[لى] شيطان مى‏خواهد آنان را به گمراهى دورى دراندازد

 

                                                                        

                                                                                                                       نسا,(59و60)

دزس هفتم

 

قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُمْ سُنَنٌ فَسِيرُواْ فِي الأَرْضِ

قطعا پيش از شما سنتهايى [بوده و] سپرى شده است پس در زمين بگرديد

فَانْظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذَّبِينَ

بنگريد كه فرجام تكذيب‏كنندگان چگونه بوده است

هَذَا بَيَانٌ لِّلنَّاسِ وَهُدًى وَمَوْعِظَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ

اين [قرآن] براى مردم بيانى و براى پرهيزگاران رهنمود و اندرزى است

وَلاَ تَهِنُوا وَلاَ تَحْزَنُوا وَأَنتُمُ الأَعْلَوْنَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ

و اگر مؤمنيد سستى مكنيد و غمگين مشويد كه شما برتريد

إِن يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهُ

اگر به شما آسيبى رسيده آن قوم را نيز آسيبى نظير آن رسيد

وَتِلْكَ الأيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللّهُ

ما اين روزها[ى شكست و پيروزى] را ميان مردم به نوبت مى‏گردانيم [تا آنان پند گيرند] و خداوند

الَّذِينَ آمَنُواْ وَيَتَّخِذَ مِنكُمْ شُهَدَاء وَاللّهُ لاَ يُحِبُّ الظَّالِمِينَ

كسانى را كه [واقعا] ايمان آورده‏اند معلوم بدارد و از ميان شما گواهانى بگيرد و خداوند ستمكاران را دوست نمى‏دارد

وَلِيُمَحِّصَ اللّهُ الَّذِينَ آمَنُواْ وَيَمْحَقَ الْكَافِرِينَ

و تا خدا كسانى را كه ايمان آورده‏اند خالص گرداند و كافران را [به تدريج] نابود سازد

أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُواْ الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّهُ

آيا پنداشتيد كه داخل بهشت مى‏شويد بى‏آنكه خداوند

الَّذِينَ جَاهَدُواْ مِنكُمْ وَيَعْلَمَ الصَّابِرِينَ

جهادگران و شكيبايان شما را معلوم بدارد

وَلَقَدْ كُنتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِن قَبْلِ أَن تَلْقَوْهُ

و شما مرگ را پيش از آنكه با آن روبرو شويد سخت آرزو

فَقَدْ رَأَيْتُمُوهُ وَأَنتُمْ تَنظُرُونَ

مى‏كرديد پس آن را ديديد و [همچنان] نگاه مى‏كرديد

وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ

و محمد جز فرستاده‏اى كه پيش از او

الرُّسُلُ أَفَإِن مَّاتَ أَوْ قُتِلَ انقَلَبْتُمْ عَلَى

پيامبرانى [آمده و] گذشتند نيست آيا اگر او بميرد يا كشته شود از

أَعْقَابِكُمْ وَمَن يَنقَلِبْ عَلَىَ عَقِبَيْهِ فَلَن يَضُرَّ

عقيده خود برمى‏گرديد و هر كس از عقيده خود بازگردد هرگز هيچ زيانى به خدا نمى‏رساند

و به زودى خداوند سپاسگزاران را پاداش مى‏دهد

 

 

                                                                                                         آل عمران(137تا144)

درس هشتم

 

 

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ

چون برادرشان نوح به آنان گفت آيا پروا نداريد

إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

من براى شما فرستاده‏اى در خور اعتمادم

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

از خدا پروا كنيد و فرمانم ببريد

وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا

و بر اين [رسالت] اجرى از شما طلب نمى‏كنم اجر من جز

عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ

بر عهده پروردگار جهانيان نيست

  شعرا،(106تا109)

قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَن شَاء أَن

بگو بر اين [رسالت] اجرى از شما طلب نمى‏كنم جز اينكه

يَتَّخِذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِيلًا

هر كس بخواهد راهى به سوى پروردگارش [در پيش] گيرد

 

 

 

 

 

 

  فرقان(57)

ذَلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا

اين همان [پاداشى] است كه خدا بندگان خود را كه ايمان آورده

وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُل لَّا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا

آورده و كارهاى شايسته كرده‏اند [بدان] مژده داده است بگو به ازاى آن [رسالت] پاداشى

إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَن يَقْتَرِفْ حَسَنَةً

از شما خواستار نيستم مگر دوستى در باره خويشاوندان و هر كس نيكى

نَّزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ

به جاى آورد [و طاعتى اندوزد] براى او در ثواب آن خواهيم افزود قطعا خدا آمرزنده و قدرشناس است

 

شوری(23)

 

 

 

 

قُلْ مَا سَأَلْتُكُم مِّنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ إِنْ أَجْرِيَ

بگو هر مزدى كه از شما خواستم آن از خودتان مزد من

إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ

جز بر خدا نيست و او بر هر چيزى گواه است

                                                                                                                 شوری(23)

 

 

 

 

                                                                                                                 

 

 

 

سبا،(47)

درس دهم

وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ

خدا به كسانى از شما كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‏اند

لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِي الْأَرْضِ كَمَا

وعده داده است كه حتما آنان را در اين سرزمين

اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ

جانشين [خود] قرار دهد همان گونه كه كسانى را كه پيش از آنان بودند جانشين [خود] قرار داد

دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ

آن دينى را كه برايشان پسنديده است به سودشان مستقر كند و

خَوْفِهِمْ أَمْنًا يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا

و بيمشان را به ايمنى مبدل گرداند [تا] مرا عبادت كنند و چيزى را با من شريك نگردانند

 

                                                                                                               نور(55)

 

وَنُرِيدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي

و خواستيم بر كسانى كه در آن سرزمين فرو دست‏شده

الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ

بودند منت نهيم و آنان را پيشوايان [مردم] گردانيم و ايشان را وارث [زمين] كنيم

 

                                                                                                             قصص(5)

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ

و در حقيقت در زبور پس از تورات نوشتيم كه زمين را

الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ

بندگان شايسته ما به ارث خواهند برد

                                                                                                               انبیا،(105)

هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ

او كسى است كه پيامبرش را با هدايت و دين درست

لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ

فرستاد تا آن را بر هر چه دين است پيروز گرداند هر چند مشركان خوش نداشته باشند

 

                                                                                                                   توبه(33)

 

درس چهاردهم

إِنَّ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُسْلِمَاتِ وَالْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ

مردان و زنان مسلمان و مردان و زنان با ايمان

وَالْقَانِتِينَ وَالْقَانِتَاتِ وَالصَّادِقِينَ وَالصَّادِقَاتِ

زنان عبادت‏پيشه و مردان و زنان راستگو

وَالصَّابِرِينَ وَالصَّابِرَاتِ وَالْخَاشِعِينَ وَالْخَاشِعَاتِ

و مردان و زنان شكيبا و مردان و زنان فروتن

وَالْمُتَصَدِّقِينَ وَالْمُتَصَدِّقَاتِ وَالصَّائِمِينَ وَالصَّائِمَاتِ

مردان و زنان صدقه‏دهنده و مردان و زنان روزه‏دار

وَالْحَافِظِينَ فُرُوجَهُمْ وَالْحَافِظَاتِ وَالذَّاكِرِينَ اللَّهَ

و مردان و زنان پاكدامن و مردان و زنانى كه خدا را فراوان ياد مى‏كنند

كَثِيرًا وَالذَّاكِرَاتِ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُم مَّغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِيمًا

خدا براى [همه] آنان آمرزشى و پاداشى بزرگ فراهم ساخته است

 

                                                                                                                  احزاب(35)

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَى وَهُوَ

هر كس از مرد يا زن كار شايسته كند و مؤمن باشد قطعا او

مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ

را با زندگى پاكيزه‏اى حيات [حقيقى] بخشيم

أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ

و مسلما به آنان بهتر از آنچه انجام مى‏دادند پاداش خواهيم داد

 

 

                                                                                                                  

 

 

 

 

 

 

نحل(97)

درس شانزدهم

وَقَضَى رَبُّكَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ

و پروردگار تو مقرر كرد كه جز او را مپرستيد و به پدر و مادر

إِحْسَانًا إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِندَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ

اگر يكى از آن دو يا هر دو در كنار تو به

كِلاَهُمَا فَلاَ تَقُل لَّهُمَآ أُفٍّ وَلاَ تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيمًا

سالخوردگى رسيدند به آنها [حتى] اوف مگو و به آنان پرخاش مكن و با آنها سخنى شايسته بگوى

وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُل

و از سر مهربانى بال فروتنى بر آنان بگستر و بگو پروردگارا

رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرًا

آن دو را رحمت كن چنانكه مرا در خردى پروردند

 

                                                                                                                 اسرا،(23و24)

 

نوشته شده توسط معلم در 16:49 |  لینک ثابت   • 
 

Powered By : P00ZHAN